ز دامن خويش دور هر ننگ كنيمپـاداش كلوخ دشمن از سنگ كنيمما زنـــده زِخـــون شهـــدائيم همهياد از شهدا و جبهه و جـنگ كنيم

اسلام بود رهيــن احســــان شــهيد
ماييم همه ريزه‌خور خوان شــــهيد
مهـــمان شهــــيديم نــه تنها امروز
هستيم به صبح و شام مهمان شهيد

ايران شده گلـشن از گل روي شهيد
هر جا كــه گذر كني بود كـوي شهيد
از خاك وطـــن زِهـــر كجــا برداري
آيد به مشام جـان ازاو بـــوي شهيد

اگر چه روي زيبايـــش نهـــان‌است
ولي در جبــــهه‌ها لطفش عيان‌است
هـــــمه داننـــد فرمــــانده در آن‌ جا
به وقت حمله‌‌شان صاحب زمان‌است

دشمن كه درنده خوي و خون‌خوار بوددر چشم جهـــان خـــوارتر از خار بوددنيا همه گــو به جنــــگ مــــا برخيزدمـــا را همــــه جــــا لطف خدا يار بود

ما پيــــرو شــــرع مصــــطفاييم همه
ما رهرو راه مرتضــــــــــاييم همــــه
تا جان به تن است، تن به ذلّت ندهيم
ما حافـــظ خــــون شــــــهدايــيم همه

خاكســـاري اسوه ی عشق و يقين
كرد او با بذل جان يـــــاريّ ديـــن
بر من و تو او به خطّ خون نوشت
ايـــن بــــــود راه اميرالمـؤمنيـــن